ریشه واژه های موسیقی و خنیا[ویرایش]

واژهٔ موسیقی از واژه ای یونانی و گرفته شده از کلمهٔ Mousika و مشتق از کلمهٔ Muse می باشد که نام رب النوع حافظ شعر و ادب و موسیقی یونان باستان است. معادل موسیقی در فارسی خُنیااست و به معنی نوای خوش است.

خنیا از ریشه «خونیاک» زبان پهلوی و «هو نواک» اوستایی است که خود آن از دو قسمت تشکیل شده است: «هو]به معنای نیک ، زیبا ، خوش، برای نمونه در واژه های هومن (= نیک اندیش)، خسرو (= خوب نام)، و «نواک» به معنای نوا. در کل هونواک، خونیاک و خنیا به معنی «نوای خوش« است.

موسیقی را هنر بیان احساسات به وسیلهٔ آواها گفته اند که مهم ترین عوامل آن صدا و ریتم هستند و همچنین دانش ترکیب صداها به گونه ای که خوش آیند باشد و سبب انبساط و انقلاب روان گردد نیز نامیده می شود.

تعاریف گذشتگان از موسیقی[ویرایش]

پیشینیان موسیقی را چنین تعریف کرده اند: معرفت الحان و آنچه التیام الحان بدان بود و بدان کامل شود. ارسطو موسیقی را یکی از شاخه های ریاضی می دانسته و فیلسوفان اسلامی نیز این نظر را پذیرفته اند، همانند ابن سینا که در بخش ریاضی کتاب شفا از موسیقی نام برده است ولی از آنجا که همه ویژگی های موسیقی مانند ریاضی مسلم و غیرقابل تغییر نیست، بلکه ذوق و قریحهٔ سازنده و نوازنده هم در آن دخالت تام دارد، آن را هنر نیز می دانند. در هر صورت موسیقی امروز دانش و هنری گسترده است که دارای بخش های گوناگون و تخصّصی می باشد.

صدا در صورتی موسیقی نامیده می شود که بتواند پیوند میان اذهان ایجاد کند و مرزی از جنس انتزاع آن را محدود نکند.

تقسیم بندی موسیقی[ویرایش]

موسیقی به روشهای بسیاری تقسیم بندی می شود.

بر اساس دوره ی هنری پیدایش

1. موسیقی گریگورین
2. موسیقی دوره باروک
3. موسیقی کلاسیک
4. موسیقی مدرن

بر اساس ساختار آوا شناسی

1. کوانتو تونیک (موسیقی دارای نت های جداگانه مشخص با فاصله موسیقیایی)
2. استریم تونیک (موسیقی بدون فواصل - موسیقی دارای نتهای پیوسته)

بر اساس ساختار گامها

• گام کروماتیک
• گام دیاتونیک

بر اساس تعداد نت ها در گام:

• پنتاتونیک یا پنج صدایی (مانند موسیقی ژاپن)
• مونوتونیک یا تک صدایی (مانند برخی سازهای تک نت همچون برخی شبپورهای نظامی و یا سوتسوتک)
• هگزاتونیک

از دیدگاه ضرباهنگ

• موسیقی بی ضرب - آن است که دارای وزنی آشکار نباشد که نمونهٔ آن برخی آوازهای موسیقی ایرانی هستند.
• موسیقی آهنگین یا رِنگ (Rhythmic) به موسیقی هایی گفته می شود که دارای وزن باشد مانند آهنگ هایی که برای رقص ساخته شده باشد؛ پیش در آمد، مارش و غیره.
• لارگو (خیلی آرام و آهسته)
• آداجیو (آهسته)
• پرستو (خیلی تند)
• آلگرو (تند)
• آندانته (معمولی)
• آلگرتو

از دیدگاه ناحیه پیدایش

• موسیقی بومی
• موسیقی نواحی
• موسیقی شرقی
• موسیقی غربی
• موسیقی ایرانی
• موسیقی عربی
• موسیقی فلامنکو
• موسیقی کانتری

(و بسیاری نواحی دیگر)

از دیدگاه خاستگاه معنایی-کلامی و جایگاه اجتماعی

• موسیقی مذهبی
• موسیقی آیینی (به عنوان مثال موسیقی عرفانی و یا موسیقی صوفی گری موسیقی عروسی و یا عزا )
• موسیقی پاپ
• موسیقی راک
• موسیقی کودک
• نوحه خوانی
• تواشیح

از لحاظ اولویت کلام یا ساز

• موسیقی کلامی
• موسیقی بی کلام

از دیدگاه کاربردی

• موسیقی درمانی مانند موسیقی زار جنوب ایران و یا موسیقی های مخصوص آرامش و مدیتیشن
• موسیقی رقص
• موسیقی فیلم
• موسیقی نظامی (مارشه)

از لحاظ سازبندی (ارکستراسیون) و آوایی

• موسیقی تک سازی (Solo)
• موسیقی سمفونیک
• موسیقی اپرا
• دو نوازی (دوئت)
• سه نوازی (تریو)
• چهارنوازی (کوارتت)

• برچسب: نویسنده: امیر صالح تاريخ: يکشنبه 27 مرداد 1392 ساعت: 16:51